اخبار و اطلاعات تخصصي پزشكي

عضو مجتمع تحقيقات گياهان دارويي جهاد دانشگاهي خراسان جنوبي اظهار كرد: تمامي انواع چاي حاوي كافئين هستند كه به طور سنتي به منظور استفاده از تأثيرات ملايمي كه بر تحريك سيستم عصبي مركزي دارند، مورد استفاده قرار مي گيرند. ابراهيمي با بيان اينكه مي توان از چاي به عنوان چاشني در دستورهاي غذايي استفاده كرد، عنوان كرد: مطالعات علمي نشان داده اند كه فلاونوئيدهاي چاي و مشتقات به دست آمده از آن ها در مقابله با بيماري هاي مزمن اثرگذار هستند. وي گفت: مصرف چاي سبز بر قلب و عروق تأثيرات مفيدي دارد و به علاوه ممكن است خواص آنتي اكسيداني، ضد فشار خون بالا، ضد التهاب، ضد تكثير سلولي، ضد ايجاد لخته هاي خوني و كاهنده چربي نيز داشته باشد.

ابراهيمي افزود: برخي از مطالعات انجام گرفته روي انسان نشان مي دهد كه كاتچين هاي موجود در چاي با كاهش خطر سكته مغزي در ارتباطند و خطر بروز برخي بيماري هاي قلبي را نيز كاهش مي دهند. وي تصريح كرد: چاي حاوي مقدار نسبتاً بالايي تانن است كه داراي خصوصيات محافظت كنندگي شيميايي بوده و مي تواند به اسيدهاي صفراوي متصل شود. عضو مجتمع تحقيقات گياهان دارويي با بيان اينكه تانن ها از جذب آهن هم جلوگيري مي كنند و مي توانند تأثير معني داري بر وضعيت آهن در بزرگسالان داشته باشند، گفت: به همين دليل بايد از مصرف چاي به همراه غذا و حداقل يك ساعت بعد از صرف غذا خودداري كرد تا از اختلال در جذب آهن جلوگيري شود.